#پارسیان Instagram Photos & Videos

پارسیان - 89.8k posts

    دیااُکو و آشوریان

دیگر لشکرکشی آشوریان به سرزمین ماد توسط «تیگلات پیلسر» در سال ۷۱۵ پ.م به اورارتو شروع شد که به شکستی سنگین و فتح ۲۲ قلعه‌ی آنان منجر شد. در این دوران دیااُکو بر مادها فرمان می‌راند. او پیش از شاه شدن، به روایت هرودوت به عنوان یک قاضی در سراسر سرزمین‌های ماد شهره بود. با گذر زمان پهنه‌ی شهرت و فعالیت دیااُکو آنچنان زیاد شد که او مجبور به کناره‌گیری از قضاوت شد. او می‌گفت این کار برایش دردسرساز شده است. با کناره‌گیری دیااُکو، آشوب، هرج و مرج و دزدی، دگرباره در سرزمین ماد رشد کرد، پس بزرگان اتحادیه با تشکیل جلسه‌ای، تنها چاره‌ی کار را دادن قدرت کامل به دیااُکو دیدند و تصمیم بر آن گرفتند که او را به پادشاهی قوم خود برگزینند. این چنین شد که تاج شاهی بر سر دیااُکو نهادند و او بر سریر شهریاری اقوام ماد تکیه زد. او حالا در کاخ می‌نشست و برای مقام شاهی تشریفات و اعتبارات خاصی قائل شده بود. در همین زمان، شاه آشور به بهانه‌ی همکاری دیااُکو با «روسای اول» (شاه اورارتو)، به سرزمین ماد لشکر کشید. سربازان مادی در این جنگ سلحشورانه جنگیدند اما شکست خوردند، کشته‌های فراوانی دادند و شاه آنان، دیااُکو به اسارت درآمد. «تیگلات پیلسر»، شاه ماد را همراه خانواده‌اش به «حُمص» در سوریه تبعید کرد و از سرزمین ماد غنائم و اسرای فراوانی به دست آورد. گرچه، این پایان کار نبود؛ لشکرکشی بعدی تیگلات پیلسر در سال ۷۱۳ پ.م به داخل خاک ماد به بهانه‌ی شورشی در منطقه‌ی «کارالا» (در یکی از دره‌های بخش علیای زاب کوچک) ادامه یافت؛ او در کتیبه‌ای خود می‌آورد که ایالت مادهای مقتدر را که یوغ خدای آشور را فرو افکندند و مانند دزدان به کوه‌ها و بیابان‌ها فرار کردند، فتح کرده و تمام دهکده‌های ایشان را پس از آتش زدن به تل‌های ویران شده، تبدیل کرده است. در ادامه، رؤسای اتحادیه که بدون شاه مانده بودند، تنها با پرداختن خراج به شاه آشوری می‌توانند بقای خود را ضمانت کنند. با مقایسه‌ی دو روایت موجود از هرودوت و کتیبه‌ی به جا مانده از سارگون، شاید بتوان احتمال داد که تبعید دیااُکو در سال ۷۱۵ پ.م به سوریه، همان کناره‌گیری او از قضاوت به روایت هرودوت است که با گذر زمان و تغییر روایت توسط شاهان مقتدر بعدی ماد، به این شکل در ادبیات شفاهی درآمده و به دست هرودوت رسیده است؛ شاید دیااُکو چند سال پس از تبعید دگرباره توانسته است با جلب رضایت 
ادامه👇👇👇

    دیااُکو و آشوریان

    دیگر لشکرکشی آشوریان به سرزمین ماد توسط «تیگلات پیلسر» در سال ۷۱۵ پ.م به اورارتو شروع شد که به شکستی سنگین و فتح ۲۲ قلعه‌ی آنان منجر شد. در این دوران دیااُکو بر مادها فرمان می‌راند. او پیش از شاه شدن، به روایت هرودوت به عنوان یک قاضی در سراسر سرزمین‌های ماد شهره بود. با گذر زمان پهنه‌ی شهرت و فعالیت دیااُکو آنچنان زیاد شد که او مجبور به کناره‌گیری از قضاوت شد. او می‌گفت این کار برایش دردسرساز شده است. با کناره‌گیری دیااُکو، آشوب، هرج و مرج و دزدی، دگرباره در سرزمین ماد رشد کرد، پس بزرگان اتحادیه با تشکیل جلسه‌ای، تنها چاره‌ی کار را دادن قدرت کامل به دیااُکو دیدند و تصمیم بر آن گرفتند که او را به پادشاهی قوم خود برگزینند. این چنین شد که تاج شاهی بر سر دیااُکو نهادند و او بر سریر شهریاری اقوام ماد تکیه زد. او حالا در کاخ می‌نشست و برای مقام شاهی تشریفات و اعتبارات خاصی قائل شده بود. در همین زمان، شاه آشور به بهانه‌ی همکاری دیااُکو با «روسای اول» (شاه اورارتو)، به سرزمین ماد لشکر کشید. سربازان مادی در این جنگ سلحشورانه جنگیدند اما شکست خوردند، کشته‌های فراوانی دادند و شاه آنان، دیااُکو به اسارت درآمد. «تیگلات پیلسر»، شاه ماد را همراه خانواده‌اش به «حُمص» در سوریه تبعید کرد و از سرزمین ماد غنائم و اسرای فراوانی به دست آورد. گرچه، این پایان کار نبود؛ لشکرکشی بعدی تیگلات پیلسر در سال ۷۱۳ پ.م به داخل خاک ماد به بهانه‌ی شورشی در منطقه‌ی «کارالا» (در یکی از دره‌های بخش علیای زاب کوچک) ادامه یافت؛ او در کتیبه‌ای خود می‌آورد که ایالت مادهای مقتدر را که یوغ خدای آشور را فرو افکندند و مانند دزدان به کوه‌ها و بیابان‌ها فرار کردند، فتح کرده و تمام دهکده‌های ایشان را پس از آتش زدن به تل‌های ویران شده، تبدیل کرده است. در ادامه، رؤسای اتحادیه که بدون شاه مانده بودند، تنها با پرداختن خراج به شاه آشوری می‌توانند بقای خود را ضمانت کنند. با مقایسه‌ی دو روایت موجود از هرودوت و کتیبه‌ی به جا مانده از سارگون، شاید بتوان احتمال داد که تبعید دیااُکو در سال ۷۱۵ پ.م به سوریه، همان کناره‌گیری او از قضاوت به روایت هرودوت است که با گذر زمان و تغییر روایت توسط شاهان مقتدر بعدی ماد، به این شکل در ادبیات شفاهی درآمده و به دست هرودوت رسیده است؛ شاید دیااُکو چند سال پس از تبعید دگرباره توانسته است با جلب رضایت
    ادامه👇👇👇

    876 7 22 August, 2019
    یه صدای فوق العاده که اهنگاشو هرچندبارم گوشی کنم خسته نمیشم اومیدوارم لذت ببرید❤️❤️
@sinaparsian_official .

    یه صدای فوق العاده که اهنگاشو هرچندبارم گوشی کنم خسته نمیشم اومیدوارم لذت ببرید❤️❤️
    @sinaparsian_official .

    53 6 22 August, 2019

Top #پارسیان posts

    @irantapcom
ایران تپ
بهترین پیج راهنمای مناطق دیدنی و گردشگری و معرف مناطق عجیب و شگفت انگیز ایران

تنگ بوچير منطقه اي بكر و ديدني است كه در هرمزگان و شرق شهرستان پارسيان در نزديكي روستاي بوچير واقع شده است. 
بوچير در هفت كيلومتري غربي روستاي حميران، و در 6 كيلومتري شرقي روستاي هشنيز واقع شده و در پشت كوه سنجول قرار دارد. 
تنگ بوچیر که دارای چشمه و آبشار است از جاذبه های طبیعی و گردشگری روستای بوچیر در شرق شهرستان پارسیان واقع در استان هرمزگان است. وجود دره های باریک و پر آب با عمق ۵۰ متر، قندیل‌ های زیبا، آب سرد و چشم اندازهای طبیعی، بکر بودن زیبایی این منطقه را دوچندان نموده است.
تنگ بصورت شکاف در دل کوه است که برای ورود به آن باید به آب زد و از میان تنگ عبور کرد. بهترین فصل برای سفر به تنگه تابستان است.
مسیر دسترسی
تنگ بوچیر در موقعیت جغرافیایی  N2708 E5334 واقع شده است. دسترسی به تنگ بوچیر از طریق شهرستان پارسیان (گاوبندی)، روستای بوچیر و سپس جاده خاکی به طول ۵ کیلومتر تا ورودی تنگ امکانپذیر است و بعد به دهانه تنگ میرسید که حدود ۸۰۰ متر ابتدایی آب نسبتا عمیق است و برای عبور از آن باید شنا کرد، در ادامه به دهانه تنگ میرسید که تا انتهایش حدود هزارمتر راه دارید.این منطقه تا مرکز شهر یک ساعت فاصله دارد.
برای دسترسی به این تنگ می بایست از عسلویه به طرف بندرعباس حرکت کرد. از روستای بوچیر تا تنگه ۲۰ دقیقه جاده خاکی را باید طی کرد تا به ابتدای دره رسید.

#گردشگری #تفریحی #دیدنی #توریستی #بومگردی #عجایب #تاریخی #معماری #سفر #ماجراجویی #ایرانگردی #طبیعت #طبیعت_گردی #اقامتی #هیجان #اکوتوریسم #هرمزگان #پارسیان #بوچیر #تنگ_بوچیر #تنگه_بوچیر #بوچیر_پارسیان #بوچیر_هرمزگان #تنگه_بوچیر_پارسیان_هرمزگان #پارسیان_گردی #هرمزگانی

    @irantapcom
    ایران تپ
    بهترین پیج راهنمای مناطق دیدنی و گردشگری و معرف مناطق عجیب و شگفت انگیز ایران

    تنگ بوچير منطقه اي بكر و ديدني است كه در هرمزگان و شرق شهرستان پارسيان در نزديكي روستاي بوچير واقع شده است. 
    بوچير در هفت كيلومتري غربي روستاي حميران، و در 6 كيلومتري شرقي روستاي هشنيز واقع شده و در پشت كوه سنجول قرار دارد. 
    تنگ بوچیر که دارای چشمه و آبشار است از جاذبه های طبیعی و گردشگری روستای بوچیر در شرق شهرستان پارسیان واقع در استان هرمزگان است. وجود دره های باریک و پر آب با عمق ۵۰ متر، قندیل‌ های زیبا، آب سرد و چشم اندازهای طبیعی، بکر بودن زیبایی این منطقه را دوچندان نموده است.
    تنگ بصورت شکاف در دل کوه است که برای ورود به آن باید به آب زد و از میان تنگ عبور کرد. بهترین فصل برای سفر به تنگه تابستان است.
    مسیر دسترسی
    تنگ بوچیر در موقعیت جغرافیایی  N2708 E5334 واقع شده است. دسترسی به تنگ بوچیر از طریق شهرستان پارسیان (گاوبندی)، روستای بوچیر و سپس جاده خاکی به طول ۵ کیلومتر تا ورودی تنگ امکانپذیر است و بعد به دهانه تنگ میرسید که حدود ۸۰۰ متر ابتدایی آب نسبتا عمیق است و برای عبور از آن باید شنا کرد، در ادامه به دهانه تنگ میرسید که تا انتهایش حدود هزارمتر راه دارید.این منطقه تا مرکز شهر یک ساعت فاصله دارد.
    برای دسترسی به این تنگ می بایست از عسلویه به طرف بندرعباس حرکت کرد. از روستای بوچیر تا تنگه ۲۰ دقیقه جاده خاکی را باید طی کرد تا به ابتدای دره رسید.

    #گردشگری #تفریحی #دیدنی #توریستی #بومگردی #عجایب #تاریخی #معماری #سفر #ماجراجویی #ایرانگردی #طبیعت #طبیعت_گردی #اقامتی #هیجان #اکوتوریسم #هرمزگان #پارسیان #بوچیر #تنگ_بوچیر #تنگه_بوچیر #بوچیر_پارسیان #بوچیر_هرمزگان #تنگه_بوچیر_پارسیان_هرمزگان #پارسیان_گردی #هرمزگانی

    3,131 28 17 August, 2019